Proposed revision of the Transhumanist Declaration

proposed revision being considered by the Humanity+ Board

THE TRANSHUMANIST DECLARATION
(Revision of 2009)

(1) Humanity stands to be profoundly affected by science and technology in the future. We envision the possibility of broadening human potential by overcoming aging, cognitive shortcomings, involuntary suffering, and our confinement to planet Earth.

(2) We believe that humanity’s potential is still mostly unrealized. There are possible scenarios that lead to wonderful and exceedingly worthwhile enhanced human or even “posthuman” conditions.

(3) We recognize that humanity faces serious risks, especially from the misuse of new technologies. There are possible realistic scenarios that lead to the loss of most, or even all, of what we hold valuable. Some of these scenarios are drastic, others are subtle. Although all progress is change, not all change is progress.

(4) Research effort needs to be invested into understanding these prospects. We need to carefully deliberate how best to reduce risks and expedite beneficial applications. We also need forums where people can constructively discuss what should be done, and a social order where responsible decisions can be implemented.

(5) Reduction of existential risks, and development of means for the preservation of life and health, the alleviation of grave suffering, and the improvement of human foresight and wisdom should be pursued as urgent priorities, and heavily funded.

(6) Policymaking ought to be guided by responsible and inclusive moral vision, taking seriously both opportunities and risks, respecting autonomy and individual rights, and showing solidarity with and concern for the interests and dignity of all people around the globe. We must also consider our moral responsibilities towards generations that will exist in the future.

(7) We advocate the well-being of all sentience, including humans, non-human animals, and any future artificial intellects, modified life forms, or “posthuman beings”.

(8) We favour allowing individuals wide personal choice over how they enable their lives. This includes use of techniques that may be developed to assist memory, concentration, and mental energy; life extension therapies; reproductive choice technologies; cryonics procedures; and many other possible human modification and enhancement technologies.

Posted by secretary on 2009/01/05 • (0) Comments •

Job Opening: Executive Director, Humanity+ (formerly World Transhumanist Association)

Humanity+ (formerly known as the World Transhumanist Association) is accepting applications for the position of Executive Director. The Executive Director is responsible for managing the affairs of H+ under the Direction of the Board of Directors, including:

- directing the work of the Assistant Director
- maintaining the website
- fundraising
- managing H+ Magazine, mailing lists, a newsletter, and member communications
- maintaining contact with chapters and organizing committees, and facilitating chapter growth
- maintaining contact with affiliates around the programmatic agenda outlined by the Board
- representing H+ and transhumanism in the media and other fora

Experience with organizational management and fundraising, and an understanding of and commitment to transhumanism, are essential.

Location is irrelevant as the candidate will be expected to telework.

Fluency in English is essential, with other world languages a plus.
(S)he is expected to have strong communication skills.

The position is currently voluntary. However, there are prospects that fundraising will enable some level of compensation in the coming year.

Applications will be accepted until December 19, 2008.
A final decision will be made by December 30, 2008, and the position will begin January 1, 2009.

Candidates should submit a letter of interest detailing relevant experience and one’s personal vision for the position to:
secretary@transhumanism.org.

------------------------
James Hughes Ph.D.
Secretary, Humanity+ (WTA)
http://transhumanism.org
Williams 229B, Trinity College
300 Summit St., Hartford CT 06106
(office) 860-297-2376
secretary@transhumanism.org
director@ieet.org

Posted by secretary on 2008/12/10 • (0) Comments •

January 2009 Humanity+(WTA) Board Elections

Humanity+(WTA) Board members set policy goals and oversee their implementation, contributing with their experience and expertise to the WTA’s work. We’ve got a very full agenda for the coming year, setting up our new website, revising the Transhumanist Declaration, fundraising, building our network of chapters and student groups, and publishing our new H+ magazine.

Please think about contribute your talents and energy for our projects. Five Humanity+(WTA) Board members’ terms expire in January and two others are leaving the Board to pursue exciting new projects. Running for a board post, as well as voting in the election, is open to all dues-paid ("supporting" or “sustaining") members of the association.

All voting members in good standing as of Saturday January 10th, 2009 are eligible to run in and vote in the Board election. Board members must be and remain voting members in good standing in order to run and serve.

The Board meets and votes virtually, so no travel is required, although Internet access is essential.

The term of service is two years, Jan 20, 2009 - Jan 20, 2011, for the five open positions, which will be filled by the five candidates with the most votes.

The two candidates with the next most votes will fill the two one year replacement positions (Jan 20, 2009 - Jan 20, 2010).

The period for self-nominations closes Saturday January 10th, 2009 at noon GST.

Candidate statements will be posted on January 11th, 2009.

Voting will be conducted Monday January 12th to Thursday January 15th, 2009.

Please send your candidate statements to H+ Secretary J. Hughes at secretary@transhumanism.org.

Previous examples of candidate statements are here:

http://www.transhumanism.org/index.php/WTA/more/vote2006/

http://www.transhumanism.org/index.php/WTA/more/vote2007/

http://www.transhumanism.org/index.php/WTA/more/vote2008/

You can become a voting member here:

http://transhumanism.org/index.php/WTA/joinnow/

------------------------
James Hughes Ph.D.
Secretary, Humanity+(WTA)
http://transhumanism.org
(office) 860-297-2376
secretary@transhumanism.org
director@ieet.org

Posted by secretary on 2008/12/10 • (0) Comments •

WTA-Norway

Posted by mrinesi on 2008/11/06 • (0) Comments •

Wartości transhumanistyczne

Autor tekstu: Nick Bostrom

Szwedzki filozof pracujący na Uniwersytecie Oksfordzkim, znany ze swojej pracy nad zasadą antropiczną. Posiada tytuł profesora na London School of Economics. W roku 1988 założył World Transhumanist Association. W roku 2005 został mu przyznany wydział Instytutu Rozwoju Ludzkości (Future of Humanity Institute) na Uniwersytecie Oksfordzkim.

Tłumaczenie: Sławomir Szostak

1. Czym jest transhumanizm?

Transhumanizm jest luźno zdefiniowanym ruchem, który rozwijał się stopniowo poprzez ostatnie dwie dekady. Promuje on interdyscyplinarne podejście do zrozumienia i ewaluacji możliwości usprawnienia ludzkiej kondycji i organizmu otwierającej się przed człowiekiem dzięki postępowi technologicznemu. Bacznie zważa się na obecne technologie jak inżynieria genetyczna i technologie informatyczne jak i na oczekiwane przyszłe technologie, takie jak nanotechnologia molekularna i sztuczna inteligencja.

Opcje usprawnień, o których się dyskutuje, zawierają radykalne przedłużenie trwałości zdrowia, wytrzebienie chorób, eliminację niepotrzebnego cierpienia i wzrost ludzkiej wydajności intelektualnej, fizycznej oraz emocjonalnej. Inne tematy związane z transhumanizmem to kolonizacja przestrzeni kosmicznej i perspektywa stworzenia super inteligentnych maszyn razem z innymi potencjalnymi możliwościami rozwoju, które mogłyby znacząco zmienić ludzką kondycję. Zasięg nie ogranicza się do gadżetów i medycyny, lecz obejmuje także modele ekonomiczne, społeczne i instytucjonalne, rozwój kultury, sztuki i technik psychologicznych.

Lidia Beata BarejTranshumaniści rozpatrują ludzką naturę jako „pracę w toku”, otwarty proces, niedopracowany początek, który możemy nauczyć się modyfikować w pożądany sposób. Człowiek na dzień dzisiejszy nie musi być zwieńczeniem ewolucji. Transhumaniści mają nadzieję, że poprzez odpowiedzialne użycie nauki, technologii i innych racjonalnych środków zostaniemy w końcu postludźmi (posthuman), istotami z wybitnie większymi możliwościami niż ludzie, jakimi jesteśmy obecnie.

Niektórzy transhumaniści podejmują aktywne kroki w celu zwiększenia prawdopodobieństwa własnego indywidualnego przetrwania na tyle długo, by osiągnąć stan postludzki, dla przykładu poprzez wybieranie zdrowego trybu życia lub poprzez zabezpieczenie środków na poddanie się zamrożeniu kriogenicznemu w przypadku de-animacji. W przeciwieństwie do wielu poglądów etycznych, które w praktyce odzwierciedlają reakcyjne postawy w stosunku do nowych technologii, ruchem transhumanistycznym kieruje ewoluująca wizja bardziej proaktywnej postawy w stosunku do polityki technologicznej. Ogólnie rzecz biorąc, wizja ta mówi o wykreowaniu możliwości życia dłuższego i zdrowszego, o usprawnieniu naszej pamięci oraz innych zdolności umysłowych, o uszlachetnieniu doświadczeń emocjonalnych i zwiększeniu naszego subiektywnego samopoczucia, oraz generalnie o osiągnięciu większej dozy kontroli nad własnym życiem. Ta afirmacja ludzkiego potencjału roztacza się przed nami jako alternatywa do zwyczajowo przyjętego zakazu „bawienia się w Boga”, „grzebania się w naturze”, „majstrowania w ludzkim jestestwie” czy „okazywania karalnej wyniosłości”.

Transhumanizm nie jest równoznaczny z technologicznym hurraoptymizmem. Podczas gdy przyszłe technologiczne możliwości niosą za sobą ogromny potencjał dla dobroczynnego postępu, mogą one także być użyte do czynienia wielkiego zła aż po — rozpatrując ekstremalnie — doprowadzenie do wyginięcia inteligentnego życia. Inne potencjalnie negatywne skutki to niebezpieczeństwo pogłębiania społecznych nierówności lub stopniowa erozja trudnych do zmierzenia wartości, o które niby się troszczymy, lecz często zaniedbujemy je w naszej codziennej walce o korzyści materialne, takie jak udane ludzkie związki czy ekologicznie istotna różnorodność. Zagrożenia te należy traktować bardzo poważnie, na co zwracają uwagę rozważni transhumaniści.

Transhumanizm posiada korzenie w świeckim myśleniu humanistycznym, jednakże jest bardziej radykalny promując nie tylko tradycyjne środki ulepszające kondycję ludzką takie jak edukacja i kulturowe doskonalenie się, lecz także bezpośrednie zastosowanie medycyny i technologii w celu przezwyciężenia niektórych z naszych biologicznych ograniczeń.
2. Ograniczenia ludzkie

Rozpiętość myśli, uczuć, doświadczeń i pole działalności dostępne ludzkim organizmom stanowi przypuszczalnie tylko malutką część tego, co jest możliwe. Nie ma powodu, by myśleć, iż ludzka forma istnienia jest w jakikolwiek sposób bardziej wolna od ograniczeń narzuconych przez biologiczną naturę niż ma to miejsce w świecie zwierząt. W podobny sposób, w jaki szympansom brakuje kognitywnych środków, by zrozumieć jak to jest być człowiekiem – do zrozumienia ludzkich ambicji, naszej filozofii, zawiłości ludzkiej społeczności, lub subtelności wzajemnych międzyludzkich związków, tak i ludziom być może brakuje zdolności by sformułować realistyczne i intuicyjne pojęcie tego, jak to byłoby być radykalnie ulepszonym człowiekiem (postczłowiekiem), jakie miałby on posiadać myśli, troski, aspiracje i relacje społeczne.

Dlatego też nasz obecny tryb istnienia rozciąga się na nieznacznej podprzestrzeni tego co tak naprawdę jest możliwe lub dopuszczalne w granicach fizycznych restrykcji naszego (wszech)świata. Nie będzie to przesadnym wnioskiem, jeśli przyjmę, że istnieją części tej większej przestrzeni, które reprezentują ekstremalnie wartościowe sposoby życia, relacji, odczuwania i myślenia.

Image

Limity ludzkiej formy istnienia są tak wszechobecne i znajome, że często nie postrzegamy ich, a kwestionowanie ich wymaga manifestacji prawie że dziecinnej naiwności. Rozważmy te bardziej fundamentalne ograniczenia.

Długość życia. Z powodu niepewnych warunków, w jakich żyli nasi plejstoceńscy przodkowie, długość ludzkiego życia wyewoluowała jako godne pożałowania siedem bądź osiem dekad. Jest to z wielu perspektyw raczej krótki okres czasu. Nawet żółwie prześcigają nas pod tym względem.

Nie musimy używać geologicznych bądź kosmologicznych porównań, by podkreślić szczupłość przydzielonego nam budżetu czasu. By uzmysłowić sobie na co nie możemy załapać się z przyczyn naszej tendencji do wczesnego umierania, musimy zdać sobie sprawę z tego, jakich wartościowych rzeczy moglibyśmy dokonać lub spróbować dokonać, gdybyśmy tylko mieli więcej czasu. Dla ogrodników, wychowawców, uczonych, artystów, projektantów miast i tych, którzy po prostu rozkoszują się obserwowaniem i partycypowaniem w kulturowej i politycznej rozmaitości spektaklów życia, trzy rezultaty czy choćby dziesięć to zwykle niewystarczająco, by ujrzeć choć jeden wielki projekt skompletowany, a co dopiero porwanie się na kilka takich projektów po kolei.

Rozwój ludzkiego charakteru jest także skracany przez starzenie się, proces umierania, śmierć. Wyobraź sobie, jak rozwinęliby się Beethoven lub Goethe, gdyby wciąż z nami byli do dziś. Być może przekształciliby się w skostniałych, starych pierników zainteresowanych wyłącznie konwersacją o osiągnięciach ich młodości. Lecz być może, jeśli nadal cieszyliby się zdrową i młodzieńczą witalnością, wzrastaliby jako ludzie i artyści, by osiągać poziomy dojrzałości, które ledwie możemy sobie wyobrazić. Z pewnością nie możemy wykluczyć tego bazując na naszej obecnej wiedzy. Dlatego też możemy przypuszczać, że istnieje poważna możliwość, iż poza obecną ludzką sferą bytu znajduje się coś bardzo wartościowego. Sankcjonuje to próby dążenia do wypracowania środków, które pozwolą nam dotrzeć tam i odkryć to coś.

Wydajność intelektualna. Wszyscy mieliśmy takie momenty, kiedy życzyliśmy sobie być odrobinę mądrzejsi. Ważąca trzy funty, przypominająca ser maszyna myśląca, którą taszczymy w naszych czaszkach potrafi wykonać parę zgrabnych trików, ale ma także znaczące mankamenty. Niektóre z nich – od zapominania kupienia mleka po porażkę w osiąganiu płynności równej native-speakers w posługiwaniu się językiem, którego uczymy się jako dorośli – są oczywiste i nie wymagają dalszego rozwinięcia. Mankamenty te są niedogodnościami, lecz nie jakimiś fundamentalnymi barierami dla ludzkiego rozwoju.

Na dzień dzisiejszy mamy głębokie poczucie limitów naszego umysłowego przyrządu ograniczającego tryb naszego myślenia. Wspominałem wcześniej analogię do szympansa: tak samo jak w wypadku małp naczelnych, nasza struktura kognitywna może nie dopuszczać całej warstwy zrozumienia i aktywności intelektualnej. Nie chodzi tutaj o żadną logiczną czy metafizyczną niemożliwość: nie będziemy się zapuszczać w rozważania typu, że postludzie nie będą obliczalni według testu Turinga bądź, że będą posiadali koncepty, które nie będą mogły być wyrażone przez żadne skończone zdanie w naszym języku, lub coś w tym rodzaju. Niemożliwość, do której się odnoszę, jest bardziej podobna do niemożności obecnych ludzi do wyobrażenia sobie 200-wymiarowej hiperprzestrzeni lub przeczytania z perfekcyjnym zapamiętaniem i zrozumieniem każdej książki w bibliotece Kongresu (The Library of Congress). Te rzeczy są dla nas niemożliwe z prostego powodu nieposiadania wystarczającej mocy mózgowej. W podobny sposób może nas ograniczać niemożliwość intuicyjnego zrozumienia, jak to jest być postczłowiekiem, lub dogłębnego zrozumienia trosk postludzi.

W dodatku nasze ludzkie mózgi mogą nakładać ograniczenia na nasze zdolności odkrywania filozoficznych i naukowych prawd. Jest wysoce prawdopodobne, iż porażka badań filozoficznych w dojściu do solidnych i ogólnie zgodnych odpowiedzi na wielkie filozoficzne pytania może wynikać z faktu, że nie jesteśmy dość mądrzy, by osiągnąć sukces na tym polu dociekań. Nasze kognitywne limity mogą ograniczać nas do platońskiej jaskini, gdzie najlepszą rzeczą jaką można zrobić, to teoretyzowanie na temat „cieni”, to znaczy, reprezentacji, które są odpowiednio uproszczone i na tyle przystępne, by pasowały do ludzkiego mózgu.

Funkcjonalność cielesna. Poprawiamy nasz naturalny system immunologiczny poprzez szczepienia i możemy wyobrazić sobie dalsze usprawnienia naszych ciał, które mogłyby chronić nas od chorób lub pomóc ukształtować nasze ciała zgodnie z naszymi pragnieniami (np. poprzez kontrolowanie tempa metabolicznego naszych ciał). Takie usprawnienia mogłyby podnieść poziom jakości naszego życia.

Bardziej radykalna forma „upgrade’u” byłaby możliwa jeśli założymy obliczeniową („komputerową") wizję umysłu. Możliwy wtedy byłby „przelew umysłu” [_1_] do komputera poprzez replikację in silico szczegółowych procesów obliczeniowych, które normalnie mają miejsce w poszczególnych ludzkich mózgach. Byt z możliwością „przelewu umysłu” miałby potencjalnie wiele zalet, jak zdolność do tworzenia kopii zapasowych siebie (co miałoby sprzyjający wpływ na czyjąś średnią długość życia) i umiejętność transmitowania siebie jako informacji z prędkością światła. „Przelewy umysłu” mogłyby żyć w rzeczywistości wirtualnej bądź też bezpośrednio w rzeczywistości fizycznej poprzez sterowanie swoim „robotem-pełnomocnikiem”.

Modalności sensoryczne [_2_], zdolności specjalne i wrażliwość. Dzisiejsze ludzkie modalności sensoryczne nie są jedynymi możliwymi i nie są z pewnością tak wysoce rozwinięte jak mogłyby być. Niektóre zwierzęta posiadają sonar, orientację magnetyczną lub sensory wykrywające elektryczność czy wibracje; wiele zwierząt posiada znacznie bardziej wyczulony węch i o wiele ostrzejszy wzrok, itd. Zasięg możliwości modalności sensorycznych nie jest ograniczony do tych, które możemy znaleźć w królestwie zwierząt. Nie ma żadnej fundamentalnej blokady, by dołożyć do tego zdolność widzenia promieniowania podczerwonego lub odbierania sygnałów radiowych aż po dodanie rodzaju telepatycznego zmysłu poprzez nadbudowanie naszych mózgów stosownymi radiotransmiterami z interfejsem.

Ludzie czerpią przyjemność z wielorakich zdolności specyficznych takich jak wyjątkowa wrażliwość na muzykę, wyostrzone poczucie humoru czy subtelna sensualność erotyczna, zdolność do podniecenia seksualnego w odpowiedzi na delikatny bodziec erotyczny. I znowu nie ma powodu by myśleć, że mamy na wyczerpaniu zasięg tego, co możliwe, bo możemy wyobrazić sobie z pewnością wyższe poziomy wrażliwości i reagowania.

Nastrój, energia i samokontrola. Pomimo naszych ogromnych wysiłków często nie udaje się nam być tak szczęśliwymi jakbyśmy tego chcieli. Nasze długoterminowe poziomy subiektywnego dobrego samopoczucia wydają się być w większości genetycznie zdeterminowane. Życiowe zdarzenia mają niewielki wpływ na nasze długofalowe plany; wzloty i upadki losu pchają nas w górę i ściągają w dół, lecz efekt wpływu długofalowego na nasze „samoobserwowalne” dobre samopoczucie jest niewielki. Nieprzerwanie trwająca radość pozostaje ulotna dla większości z nas, z wyjątkiem tych, którzy mieli szczęście urodzić się z „radosnym” temperamentem.

Poza byciem na łasce zdeterminowanego genetycznie poziomu naszego dobrego samopoczucia, jesteśmy ograniczeni co do energii, siły woli i umiejętności w kształtowaniu naszego własnego charakteru zgodnie z naszymi ideałami. Nawet tak „proste” cele jak odchudzanie czy rzucenie palenia okazują się nieosiągalne dla wielu.

Pewien podzespół tych problemów może być raczej niezbędny niż uzależniony od naszej obecnej natury. Dla przykładu, nie możemy posiadać umiejętności łatwego porzucania nawyków i zdolności ich stabilnego, trwałego formowania — (patrząc na to z tej perspektywy, najlepsze czego możemy oczekiwać to zdolność łatwego pozbywania się nawyków, których sami celowo po pierwsze nie wybraliśmy dla nas samych, i być może bardziej wszechstronnego systemu formowania nawyków, który pozwoliłby nam wybierać z większą precyzją, kiedy nabyć jakiś nawyk i jakim kosztem można by się go pozbyć).
3. Rdzeń wartości transhumanistycznych: eksploracja sfery postludzkiej

Domysł, że istnieją wartości większe niż możemy obecnie zgłębić, nie implikuje, że wartości nie są zdefiniowane pod względem naszego obecnego zarządzania. Weźmy dla przykładu „teorię rozmieszczenia wartości” opisaną przez Davida Lewisa. Według teorii Lewisa, coś jest wartością dla ciebie, wtedy, i tylko wtedy, jeśli chciałbyś jej chcieć, jeśli byłbyś całkowicie z nią obeznany i jednocześnie myślał i rozważał tak klarownie jak to tylko możliwe. Według tego poglądu istnieją wartości, których obecnie nie chcemy, i których nawet nie chcielibyśmy chcieć, ponieważ możemy się w nich zupełnie nie orientować, lub dlatego, iż nie jesteśmy idealnymi myślicielami. Niektóre wartości odnoszące się do pewnych form postludzkiej egzystencji mogą być tego rodzaju; mogą być dla nas teraz wartościami i mogą być nimi w świetle naszego obecnego zarządzania, ale jednakże możemy ich w pełni nie doceniać z naszą teraźniejszą, ograniczoną, założoną z góry wydajnością i naszym brakiem zdolności poznawczych, by je zgłębić. Punkt ten jest ważny, ponieważ pokazuje, że według transhumanistów powinniśmy eksplorować wartości postludzkie, a nie, że powinniśmy od razu zrzec się naszych obecnych wartości. Wartości postludzi mogą być naszymi teraźniejszymi wartościami, aczkolwiek takimi, które nie są jeszcze do końca jasno zrozumiałe. Transhumanizm nie wymaga, byśmy stawiali postludzi nad ludzi, ale mówi, że właściwą drogą do podniesienia wartości ludzkiego bytu jest umożliwienie nam lepszego uświadomienia sobie naszych ideałów, i że niektóre z tych ideałów mogą być zlokalizowane poza przestrzenią sposobu bytu, który jest nam dostępny w obecnej biologicznej konstrukcji.

Możemy przezwyciężyć wiele z naszych biologicznych ograniczeń. Jest bardzo prawdopodobne, że istnieją takie granice, które wydają się niemożliwe do przekroczenia, nie tylko z powodu trudności technologicznych ale także na podłożu metafizycznym. W zależności od naszych poglądów na to, co konstytuuje naszą tożsamość osobową, możliwe jest, że pewne rodzaje istnienia, nawet jeśli prawdopodobne, mogą być dla nas niemożliwe, ponieważ każda istota takiego rodzaju byłaby tak odmienna od nas, że nie mogłaby być nami. Troski tego rodzaju są bliskie teologicznym dyskusjom na temat życia pozagrobowego. W teologii chrześcijańskiej niektóre dusze pójdą za zgodą Boga do nieba po upływie ich czasu w cielesnej powłoce. Przed wpuszczeniem do nieba dusze przechodzą proces oczyszczania, puryfikacji, w którym zostają pozbawione wielu z ich cielesnych atrybutów. Sceptycy mogą wątpić, czy będące rezultatem tego umysły będą dostatecznie podobne to naszych obecnych umysłów, by było możliwe dla nich bycie tą samą osobą. Podobnie kłopotliwa sytuacja wyłania się w transhumanizmie: jeśli rodzaj istnienia postludzi jest radykalnie różny od istnienia ludzi, to możemy wątpić, czy istota postludzka może być tą samą osobą co istota ludzka, nawet jeśli postczłowiek wyłonił się z człowieka.

Możemy jednak wyobrazić sobie wiele usprawnień, które nie czyniłyby niemożliwym dla post-przekształconego kogoś bycia tą samą osobą co pre-przekształcony człowiek. Człowiek taki mógłby posiąść całkiem dużą ilość przedłużonej średniej długości życia, inteligencji, zdrowia, pamięci i wrażliwości emocjonalnej bez zaprzestania istnienia w międzyczasie. Życie intelektualne człowieka może ulec zasadniczej zmianie za pomocą odebrania edukacji. Średnia długość życia człowieka może być wydłużona znacząco dzięki pomocy nieoczekiwanego wyleczenia ze śmiertelnej choroby. Jednakże te przekształcenia nie są uznawane za oznaczające koniec istnienia pierwotnej osoby. Wydaje się w szczególności, że modyfikacje, które zwiększają ludzkie zdolności mogą być bardziej znaczące niż modyfikacje które odbierają coś, jak uszkodzenia mózgu. Jeśli większość tego, co stanowi o istocie danego człowieka, włączając w to jego najważniejsze wspomnienia, czynności i uczucia, jest zachowana, to dodanie zdolności ponad to nie powinno tak łatwo wpłynąć na osobowość i zniweczyć jej trwanie.

Utrzymanie tożsamości osobowej, szczególnie jeśli pojęcie to posiada wąską interpretację, nie jest jednak wszystkim. Możemy cenić rzeczy inne niż nas samych, lub możemy uważać za satysfakcjonujące to, że niektóre części lub aspekty nas przetrwają i będą rozkwitać, nawet jeśli pociąga to za sobą oddanie cząstki nas, co będzie oznaczało, że nie będziemy już tą samą osobą. Ale dopiero wtedy jasnym będzie, które części nas samych możemy dobrowolnie poświęcić, gdy zaznajomimy się lepiej z całym znaczeniem wyboru. Ostrożna, przyrostowa eksploracja wymiaru postludzkiego może być nieodzowna dla zdobycia takiego zrozumienia, chociaż możemy być zdolni nauczyć się tego korzystając z doświadczeń innych oraz przy pomocy pracy wyobraźni.

Co więcej, możemy faworyzować ludzi przyszłości jako będących raczej postludźmi niż po prostu ludźmi, jeśli postludzie prowadziliby życie bardziej wartościowe niż zwykli ludzie. Niezależnie od tego, jakie racje wypływają z tych rozważań, my sami możemy stać się bytami postludzkimi.

Transhumanizm promuje poszukiwanie dalszego rozwoju, abyśmy mogli zgłębiać wcześniej niedostępne wymiary wartości. Technologiczna poprawa ludzkiego organizmu jest środkiem, którego powinniśmy użyć, aby osiągnąć nasz cel. Są bowiem pułapy tego, co mogą osiągnąć środki „niskiej” technologii jak edukacja, filozoficzna kontemplacja, moralna samoanaliza i inne podobne metody proponowane przez filozofów klasycznych z idealistycznymi skłonnościami, włączając w to Platona, czy reformatorów społecznych takich jak Marks czy Luter King. Nie piszę o tym, by deprecjonować to, co możemy zrobić ze współczesnymi narzędziami. Jednak jak by na to nie patrzeć transhumaniści mają nadzieję kroczyć dalej.
4. Podstawowe warunku dla realizacji projektu transhumanistycznego

Jeśli to jest ta wspaniała wizja, to jakie są poszczególne cele, na które możemy ją przełożyć traktując ją jako poradę wskazującą kierunek działań.

To, co jest potrzebne do realizacji transhumanistycznego marzenia, to technologiczne środki, konieczne, by ośmielić się wedrzeć w przestrzeń transhumanizmu a zarazem dostępne dla każdego, kto życzy sobie z nich skorzystać, oraz społeczeństwo zorganizowane w taki sposób, by takie działania mogły być podjęte bez czynienia zbędnej szkody w hierarchii społecznej i bez narzucania niedopuszczalnych zagrożeń egzystencjalnych.

Globalne bezpieczeństwo. Podczas gdy katastrofy i regresy są nieuchronne w procesie urzeczywistniania projektu transhumanistycznego (tak samo jak są nieuchronne i bez tego projektu), to jest jeden rodzaj katastrofy, którego musi się uniknąć za wszelką cenę:

Ryzyko egzystencjalne – to takie ryzyko, którego niekorzystny rezultat albo unicestwiłby inteligentne życie pochodzenia ziemskiego albo trwale i drastycznie zredukowałby jego potencjał.

Kilka ostatnich dyskusji zaowocowało opinią, że suma ryzyka daje prawdopodobieństwo powstania ryzyka egzystencjalnego. Doniosłość warunku egzystencjalnego bezpieczeństwa dla transhumanistycznej wizji jest oczywista: jeśli wyginiemy lub na zawsze zniszczymy nasz potencjał do dalszego rozwoju, to wtedy sedno transhumanistycznych wartości nie zostanie zrealizowane. Globalne bezpieczeństwo jest najbardziej fundamentalnym i niepodlegającym negocjacjom warunkiem projektu transhumanistycznego.

Technologiczny postęp. To, że postęp technologiczny jest generalnie czynnikiem pożądanym z punktu widzenia transhumanistów, jest oczywiste. Wiele z naszych dolegliwości (starzenie się, choroby, słaba pamięć i intelekt, ograniczony repertuar emocjonalny i niewystarczająca zdolność do długotrwałego dobrego samopoczucia) jest trudnych do przezwyciężenia i aby zmienić to, potrzebne będą zaawansowane narzędzia. Wynajdowanie tych narzędzi jest gargantuicznym wyzwaniem dla zespołów pracujących nad rozwiązywaniem problemów dotyczących potencjału rozwojowego naszego gatunku. Odkąd technologiczny rozwój jest blisko związany z rozwojem ekonomicznym, wzrost ekonomiczny – lub, mówiąc precyzyjniej, wzrost produktywności – może służyć w niektórych wypadkach jako wspornik technologicznego wzrostu. (Wzrost produktywności jest oczywiście tylko niedoskonałą miarką istotnej formy technologicznego wzrostu, który w z kolei jest niedoskonałą miarką ogólnego rozwoju, ponieważ omija czynniki takie jak sprawiedliwość dystrybucji, zróżnicowanie ekologiczne i jakość ludzkich związków).

Historia wzrostu ekonomicznego i technologicznego oraz zbieżnego z nią rozwoju cywilizacji jest odpowiednio darzona zachwytem jako największe i pełne chwały osiągnięcie ludzkości. Dzięki stopniowej akumulacji ulepszeń przez ostatnie kilka tysięcy lat ogromna część ludzkości została uwolniona od analfabetyzmu, średniej długości życia wynoszącej 20 lat, od alarmującej śmiertelności niemowląt, strasznych chorób znoszonych bez środków uśmierzających ból i od periodycznego głodu oraz braku wody. Technologia w tym kontekście to nie tylko gadżety lecz także wszystkie instrumentalnie pomocne wynalazki i systemy, które zostały docelowo stworzone. Ta szeroka definicja obejmuje zwyczaje i instytucje, takie jak podwójna księgowość [_3_], naukowe recenzje (tzw. peer-reviews), systemy prawne i nauka stosowana.

Szeroki dostęp. Przestrzeń postludzka nie może być eksploatowana przez wybrańców. Do pełnego uświadomienia sobie sedna wartości transhumanistycznych dochodzi, że, w idealnym przypadku, wszyscy powinni mieć możliwość stania się postludźmi. To byłoby poniżej oczekiwań, gdyby możliwość stania się postludźmi była zarezerwowana tylko dla malutkiej elity.

Istnieje wiele powodów wspierających szeroki dostęp:

* redukcja nierówności
* postępowanie fair-play
* wyraz solidarności i respektu wobec innych ludzi
* pomoc w zdobyciu poparcia dla projektu transhumanistycznego
* zwiększone szanse, że ci, na których tobie bezpośrednio zależy, także będą mogli stać się postludźmi
* zwiększenie zasięgu przestrzeni postludzkiej, którą z kolei można zgłębiać
* uśmierzenie ludzkiego cierpienia tak dalece, jak to tylko możliwe.

Wymóg szerokiego dostępu leży u podłoża moralnej potrzeby w wizji transhumanistycznej. Szeroki dostęp to nie argument, żeby wyhamowywać. Wręcz przeciwnie, postawienie wszystkich na równi, to argument, żeby ruszyć z projektem tak szybko jak to tylko możliwe. Codziennie na naszej planecie gaśnie 150,000 istnień ludzkich bez posiadania jakiegokolwiek dostępu do oczekiwanych ulepszeń technologicznych, które umożliwią przeistoczenie się w postczłowieka. Im szybciej ta technologia rozwinie się, tym mniej ludzi zginie bez tego dostępu.

Wyobraźmy sobie hipotetyczny przypadek, w którym mamy wybór pomiędzy a) pozwoleniem obecnej populacji ludzkiej na kontynuowanie swego istnienia, i b) natychmiastowe i bezbolesne zabicie i zamianę sześciu miliardów nowych ludzi, którzy są podobni ale nie identyczni z ludźmi, którzy istnieją dzisiaj. Taka zamiana winna spotkać się z silnym oporem na gruncie moralnym bo oznaczałaby niedobrowolną śmierć sześciu miliardów ludzi. Fakt, że zostaliby zamienieni na sześć miliardów nowo stworzonych, podobnych ludzi, nie czyni z tego dopuszczalnej możliwości. Ludzie nie są jednorazowego użytku. Z analogicznych powodów ważne jest, by możliwość stania się postczłowiekiem była dostępna raczej dla możliwie największej liczby ludzi, niż li tylko uzupełnienie istniejącej populacji (lub gorzej zastąpienie) poprzez nowy zbiór postludzi. Transhumanistyczny ideał będzie zrozumiany całkowicie tylko wtedy, jeśli zalety technologii będą szeroko dostępne i jeśli będą dostępne tak szybko jak to tylko możliwe, a najlepiej jeszcze za naszego życia.
5. Wartości pochodne

Z tych specyficznych wymogów płynie liczba pochodnych wartości, która przekłada wizję transhumanistyczną na praktykę (niektóre z tych wartości mogą być niezależnymi uzasadnieniami, a transhumanizm nie implikuje, że lista poniższych wartości wyczerpuje temat).

Na początek stwierdzam, że transhumaniści, jak należy się spodziewać, kładą nacisk na wolność jednostki i wolny wybór w obszarze poprawek technologicznych. Ludzie różnią się szeroko w swych koncepcjach z czego składałaby się ich doskonałość i jakich usprawnień użyliby. Niektórzy chcą rozwijać się w jednym kierunku podczas gdy inni w wielu kierunkach, a niektórzy wolą zostać tym kim są. Byłoby moralnie niedopuszczalne by narzucać jeden standard, do którego wszyscy musieliby się dostosować. Ludzie powinni posiadać prawo wyboru, jakich technologii usprawniających, jeśli jakichkolwiek, chcieliby użyć. W przypadku gdzie indywidualne wybory rzutują znacząco na innych ludzi, ta generalna zasada musiałaby mieć restrykcje, lecz zwykły fakt, że ktoś może być zdegustowany lub moralnie urażony, iż ktoś używa tych technologii, by modyfikować siebie, nie powinien grać prawnej roli doprowadzającej do przymusowej interwencji. Co więcej, zła reputacja centralnie planowanych wysiłków, by stworzyć lepszych ludzi (np. ruch eugeniki i totalitaryzm sowiecki) pokazuje, że musimy być świadomi kolektywnych decyzji na polu ludzkich modyfikacji.

Innym priorytetem transhumanistycznym jest, byśmy byli w lepszej pozycji co do podejmowania mądrych wyborów o tym, gdzie dążymy. Będziemy potrzebowali całej mądrości jaką możemy posiąść podczas negocjowania przejścia transhumanistycznego. Transhumaniści kładą wysoką wartość na usprawnienia w indywidualnych i zbiorczych mocach rozumienia i w naszej umiejętności wprowadzania odpowiedzialnych decyzji. Kolektywnie możemy stać się mądrzejsi i lepiej poinformowani poprzez środki takie jak badania naukowe, debaty publiczne i otwarte dyskusje na temat przyszłości, giełdy informacyjne, wspólnotowe filtrowanie informacji. Na poziomie indywidualnym możemy czerpać korzyści z edukacji, myślenia krytycznego, otwartości umysłu, technik uczenia się, technologii informatycznej, i, być może, leków poprawiających pamięć i uwagę lub innych kognitywnych usprawnień technologicznych. Nasza zdolność wprowadzania odpowiedzialnych decyzji może być usprawniona poprzez rozszerzenie zasad prawa i demokracji na międzypaństwowej płaszczyźnie. Dodatkowo, sztuczna inteligencja, jeśli osiągnie poziom ludzki lub większy, może dać niesamowitą zwyżkę w poszukiwaniu wiedzy i mądrości.

Kierując się zastanymi ograniczeniami naszej obecnej wiedzy konieczne jest pewne epistemologiczne wahanie się razem z gotowością do ciągłego oszacowywania naszych założeń w miarę jak informacja staje się lepiej dostępna. Nie możemy uznać za pewne, że nasze stare nawyki i wierzenia będą odpowiednie w nawigowaniu w naszych nowych okolicznościach.

Globalne bezpieczeństwo może być osiągane poprzez promowanie międzynarodowego pokoju i kooperacji i poprzez ostre sprzeciwianie się mnożeniu broni masowego rażenia. Ulepszenia w technologiach szpiegowskich mogą ułatwić wykrywanie nielegalnych programów zbrojeniowych. Inne środki bezpieczeństwa mogą być także stosowane, by przeciwdziałać zagrożeniom egzystencjalnym. Więcej badań nad takimi zagrożeniami pomogłoby nam lepiej zrozumieć długofalowe groźby dla ludzkiego rozwoju i co można zrobić, by je zredukować.

Odkąd rozwój technologiczny jest niezbędny, aby uświadomić sobie wizję transhumanistyczną, przedsiębiorstwa, nauka i duch tworzenia muszą być promowane. Mówiąc bardziej ogólnie, transhumaniści faworyzują pragmatyczne nastawienie i konstruktywną postawę rozwiązywania problemów w wyzwaniach, preferują metody, które, jak mówi doświadczenie, dają najlepsze rezultaty. Uważają oni, że lepiej jest podjąć inicjatywę by „zrobić coś z tym” niż siedzieć tylko i narzekać. W tym sensie transhumanizm jest optymistyczny. (Nie jest optymistyczny w tym sensie, że popiera nadmuchaną wiarę w prawdopodobieństwo sukcesu lub, w duchu Panglossa, wymyślania wymówek dla niedostatków statusu quo.)

Transhumanizm popiera dobre samopoczucie wszystkich czujących, czy to w sztucznej inteligencji, czy w człowieku, czy też zwierzętach i nie-ludziach (włączając w to istoty pozaziemskie, jeśli takowe istnieją). Rasizm, seksizm, gatunkowizm, wojujący nacjonalizm i nietolerancja religijna są niedopuszczalne. W dodatku do zwykłych przesłanek osądzających takie zwyczaje jako niewłaściwe, istnieje także specyficznie transhumanistyczna motywacja dla tego typu spraw. Aby przygotować się na czas kiedy ludzki gatunek zacznie piąć się w różnych kierunkach, musimy już teraz zacząć mocno wspierać rozwój moralnych odczuć, które będą dość szerokie, by objąć sferę moralnych trosk postludzi, którzy będą zbudowani inaczej niż my.

I wreszcie transhumanizm akcentuje moralny obowiązek ratowania życia, lub, bardziej precyzyjnie, działa zapobiegawczo w sytuacji niedobrowolnej śmierci ludzi, którzy mogliby dalej żyć. W rozwiniętym świecie starzenie się jest zabójcą numer jeden. Starzenie się jest także największą przyczyną chorób, niedomagania i demencji. (Nawet jeśli wszystkie choroby serca i raka byłyby wyleczone, średnia długość życia zwiększyłaby się o ledwie sześć do siedmiu lat). Medycyna anti-aging (spowalniająca starzenie się) jest więc kluczowym priorytetem transhumanistów. Cel ten oczywiście to radykalne przedłużenie aktywnej ludzkiej zdrowotności a nie li tylko dodanie kilku dodatkowych lat na karuzeli końca życia.

Fakt, jesteśmy jeszcze daleko od możliwości zatrzymania lub odwrócenia procesu starzenia się, a zatem zawieszenie kriogeniczne powinno być dostępną opcją dla tych, którzy tego pragną. Prawdopodobne jest, że przyszłe technologie będą mogły reanimować ludzi zawieszonych kriogenicznie. Podczas gdy kriogenika może być ryzykownym krokiem, to bezapelacyjnie ma większe prawdopodobieństwo sukcesu niż kremacja czy pochówek.

Wykaz poniżej streszcza wartości transhumanistów, o których dyskutowaliśmy.

Wartość podstawowa

Posiadanie sposobności, by zgłębiać wymiar transhumanistyczny i postludzki.

Warunki podstawowe

* Globalne bezpieczeństwo
* Technologiczny progres
* Szeroki dostęp

Wartości pochodne

* Nie ma nic złego w majstrowaniu przy naturze, idea pychy (technologicznej) odrzucona
* Indywidualny dobór technologicznych ulepszeń; morfologiczna wolność
* Pokój, międzynarodowa kooperacja, sprzeciw wobec rozprzestrzenianiu się broni masowego rażenia.
* Udoskonalanie zrozumienia (wspieranie badań i debat publicznych; myślenia krytycznego; otwartości umysłu, naukowej dociekliwości, otwartych dyskusji na temat przyszłości)
* Zdobywanie mądrości (indywidualnie, kolektywnie; rozwijanie inteligencji maszyn)
* Filozoficzna omylność; chęć ciągłego rozpatrywania założeń w miarę kroczenia naprzód
* Pragmatyzm; duch rozwoju i przedsiębiorczości; nauka
* Różnorodność (gatunków, ras, wyznań religijnych, orientacji seksualnej, stylu życia, itd.)
* Troska o dobre samopoczucie wszystkich istot czujących
* Ratowanie życia (wydłużanie życia; badania anty-aging; kriogenika).

[Współpraca tłumacza: Elżbieta Binswanger-Stefańska]

Przypisy:

[_1_] Z ang. upload, wg nazewnictwa proponowanego w języku polskim przez Tranhumanistyczny FAQ ze strony http://www.transhumanist.org - przyp. tłum.

[_2_] Modalności sensoryczne to różne typy zmysłów jak węch czy wzrok.

[_3_] Księgowość podwójna - system ten powstał w średniowieczu. Jego początki stwierdzono w księgach handlowych prowadzonych w XII w. we Włoszech. Cechą odróżniającą księgowość podwójną od innych rodzajów ewidencji jest stosowanie tylko zapisu podwójnego każdej operacji, którą można wyrazić w pieniądzu w ramach przyjętego zespołu syntetycznych kont - ta sama kwota operacji znajduje się na przeciwstawnych stronach kont: Winien i Ma. Jest to tzw. metoda bilansowa polegająca na grupowaniu wszystkich zjawisk dwustronnie i równoważnie. Księgowość podwójna umożliwia sporządzenie udokumentowanych syntetycznych sprawozdań: ze stanu majątku i źródeł jego pochodzenia (bilansu) oraz z przebiegu procesów gospodarczych (rachunek wyników).

http://www.racjonalista.pl/kk.php/s,6014">Link

Posted by secretary on 2008/08/20 •

The Centenarian

Information on living to an old age.

Link

Posted by mrinesi on 2008/07/10 •

Network dei Transumanisti Italiani

Posted by mrinesi on 2008/07/08 • (0) Comments •

World Transhumanist Association - Portugal

Posted by mrinesi on 2008/07/03 • (0) Comments •

Candidates for the open 2008 WTA Board of Directors seat

Jani Moliis
Ben Goertzel

Ben Goertzel

I’ve been an avid transhumanist for as long as I can remember.

Most of my time recently has been spent actively trying to bring about transformative technologies. Since 1997 I have been leading commercial software R&D projects in the area of Artificial General Intelligence, aimed at producing AI systems with general intelligence at the human level and ultimately beyond. Since 2001 I have also been working, in parallel, on the application of AI technologies in bioinformatics, with a specific focus on using AI to accelerate the path to life extension. If you’re interested in exploring my work in these areas, check out the websites of my companies Novamente LLC (novamente.net) and Biomind LLC (biomind.com).

On the more academic side, I have carried out an active research career, resulting in the publication of nearly 80 papers and ten scientific books. Before entering the software industry I served as a university faculty in several departments of mathematics, computer science and cognitive science, in the US, Australia and New Zealand.

As well as carrying out future-focused science and technology development, however, I have also been actively involved in the futurist community, via doing writing and organizing aimed at helping us to collectively better understand our future and encourage it to unfold in a positive way. I have authored two books focused on the future of technology and society: Creating Internet Intelligence (Plenum, 2001) and The Path to Posthumanity (Academica, 2006). I also co-founded the non-profit AGIRI (Artificial General Intelligence Research Institute), which organized a very successful 2006 workshop in Bethesda; and am involved in organizing the follow-up AGI-08 conference (agi-08.org) conference which will be in Memphis in March 2008.

I am also the Director of Research of the Singularity Institute for AI, and in this role am working with Bruce Klein, Eliezer Yudkowsky, Tyler Emerson and my other colleagues there to better understand how the human race may go about creating a positive future for humanity that also includes very advanced AI systems.

My motivation in running for the WTA board is a desire to become engaged with a broader variety of transhumanists around the world; to assist the WTA via my experience in managing organizations, and doing fundraising and publicity in various contexts; and also, potentially, to contribute my expertise and experience in science and business to help the WTA connect more closely with individuals doing transhumanist-focused R&D in commerce and academia. Transhumanism is a damn important meme—I would love if the WTA could find ways to help bring a more strongly transhuman and more positive world about more quickly!!

I am physically based in Washington DC, but I travel to San Francisco roughly 10 times per year, so if elected I will have frequent options for F2F communications with James Clement (whom I know fairly well F2F already), and any other WTA members who may be based in the Bay area.

General information about my human life can be found at my website, goertzel.org

Jani Moliis

I’m seeking an extension to what has so far been a two-year position on the WTA Board. When I ran for the WTA Board for the first time two years ago, I wrote in my candidate statement: “On the Board of the WTA, I would like to focus on good management… It is my explicit goal to ensure that all sources of friction are dealt with in a democratic and transparent way, before they get the opportunity to become conflicts detrimental to our common goals. I’m known to be a calm mediator, who attempts to gain the trust of all sides in a dispute.”

I’m extremely glad that during the last two years, there has not been any need for any mediating skills, but that even heated debates have been carried out in a (mostly) civilized manner, or have been halted before turning sour. So that part of my goals for my Board position has remained untested, and hopefully will continue to remain so. As for other aspects of good management and transparency, I have been emphasizing these in my role as the Treasurer for the WTA, a duty I’m
willing to continue if re-elected to the Board. With the tiny cash flows of the WTA (around $8,000 in 2006), it seems almost tragicomic that there have been accusations of misconduct in the past. However, to alleviate the risk of such accusations ever rising again, I have created transparency in WTA finances by reporting them regularly to the Board, as well as submitting the annual financial statements for membership approval. These kinds of transparency-enhancing procedures will become ever-more important as WTA’s funds will increase in the near future. That is why, looking forward, I feel that good management is still highly relevant, and something I believe I can bring to the Board effectively.

Background: I was born in 1980 in Helsinki, Finland and have lived there as well as in Mexico, Sri Lanka and Austria. I hold a Bachelor of Arts degree in International Relations from Webster University as well as a Master of Social Sciences degree in political science from the University of Helsinki. I am married, have a two-month old daughter, and currently work as a management consultant for Accenture. I am a founding member of the Finnish Transhumanist Association and its Chair since 2006.

Posted by mrinesi on 2008/04/03 • (0) Comments •

Association Francaise Technoprogressiste

Posted by mrinesi on 2008/03/19 • (0) Comments •

Site and Mailing List Outage

Hopefully some of you noticed that the WTA website was down for three days, and that our email lists are still down. That is because the servers in London that host the WTA, the Journal of Evolution and Technology, the Institute for Ethics and Emerging Technologies and a variety of other like-minded groups was brought down by a hack attack last week. The servers have now been rebuilt, but our email list is still inexplicably down. We’re working on it, and hopefully will have it fixed shortly. We have no idea whether the attack was ideologically motivated or not.

Posted by secretary on 2008/03/17 • (0) Comments •

Nanofactory or AGI — Which technology could cure humanity’s many problems?

by Natasha Vita-More

There are a number of supposed shifts on the horizon. The most publicly talked about shift is the impending Singularity when greater-than-human-intelligence will come to pass. However, in the nanotechnology communities are other ramblings singularities, such as when the personal, desktop nanofactory are will come about. In fact, some transhumanists are arguing not just about which will come first—molecular manufacturing or artificial general intelligence—but about which technology will ultimately prove to be the cure for human suffering worldwide.

“It is necessary to keep one’s compass in one’s eyes and not in the hand, for the hands execute, but the eye judges.” Michelangelo Buonarroti

In order to discern the arrival of one ahead of the other, or the proposed curative strength of one over the other, we would have to select a few ills, which spread across continents: poor sanitation, starvation, disease, pollution, poverty, insufficient medicine and healthcare, human rights issues, and corrupt governments and war. How could either or both molecular manufacturing or artificial general intelligence begin to address these long-outstanding worldwide problems of immense proportion?

The nanofactory is a conceptual desktop molecular manufacturing system. Its proposed job would be to build a variety of large diamonoid products. According to Robert Freitas, the nanofactury would employ a “controlled molecular assembly that will make possible the creation of fundamentally novel products having the intricate complexity currently found only in biological systems, but operating with grater speed, power, reliability, and, most importantly, entirely under human control” while spitting out a precise assembly of products atom-by-atom. While this sentence could compete with Buckminster Fuller’s lengthy language, its meaning is clear: the nanofactory could change the way people look at materiality.

Materiality would no longer be a measure of status quo because everyone everywhere would be able to build products from their desktop nanofactory. To put it simply, by delivering materials, such as carbon, into the nanofactory, the nanofactory would then take the carbons and rearranged them, atom by atom, and turn them into tangible products. For example, a person could download a furniture diagram from the Internet and assign the plan to the nanofactury to produce a product, such as a designer chair. The nanofactory would then infuse with carbon, turn the carbon around and output something like a Wassily chair (Marcel Breuer 1925). With a little more seriousness and b it less Bauhaus, the nanofactory could significantly address poverty, for example, by producing essential products that people need to build better sanitation in their habitats, provide housing, medical equipment, and so forth.

At the SC07 International Conference for High Performance Computing, Networking, Storage and Analysis conference, Professor Neil Gershenfeld’s keynote “Programming Bits and Atoms”, Gershenfeld described a worldwide paradigm shift of a proportion equal to the Singularity. Gershenfeld, Director of MIT’s Center for Bits and Atoms, foresees the desktop computer moving over to allow space for the desktop nanofactury. According to Gershenfeld, people will actually be able to print 3-D objects as efficiently and amply as computers today print out glossy color images. In his book FAB he and his colleagues describe how their global “fab labs” could provide problem-solving alternatives to, for example, peoples in small villages in India wherein “their lab [could] develop devices for monitoring food safety and agricultural engine efficiency.”

The timeframe for nanofacturing could be anywhere from 20 years to 100 years, depending on who is forecasting. Surely, there will be substantial concerns about potential dangers and hazards of such anyone, anywhere producing objects that could be to the detriment of society. That is not the topic of this short article. I am looking speculatively at AGI and/or nanofacturing and their potential to help alleviate some of the world’s many immediate and wearisome problems that are hurting people and taking human lives by the thousands on a daily basis.

A vastly different technological concept to molecular manufactoring, is AGI which when built will obtain the ability to solve numerous complex problems in a variety of complex environments. According to the Singularity Institute for Artificial Intelligence, “[w]e expect the ethical and significant enhancement of cognition will help solve contemporary challenges - disease and illness, poverty and hunger - more readily than other charitable pursuits.”

I remember having a conversation with AGI specialist Peter Voss, entrepreneur and founder of Adaptive A.I. Inc., who states that his company’s AGI “is based on a specific theoretical model of high-level intelligence developed over the past decade.” Voss told me that if it were between nanotechnology and AGI, that AGI offered a better solution for addressing and resolving worldwide problems because of the very fact that AGI would provide far better and more efficient, capable intelligence with enormous reserves of knowledge—vastly more than any human mind or groups of brilliant minds could muster. For example, an AGI could contemplate and problem-solve such issues as poor sanitation, starvation, disease, pollution, poverty, insufficient medicine and healthcare, and human rights issues, and corrupt governments and war.

What does this mean for transhumanists? In large part, it means that we have to accept the fact that we are not so intelligent and need the help of greater-than-human-intelligence. It also means that we have to start planning now for a watershed of doomsayers who will claim that the marvels of molecular manufacturing’s nanofacturies and AGI’s supper intelligences will open a very large can of worms. We must arm ourselves with two treaties: first, the ability to admit that we do not know what in fact will happen in the future; and second, the ability to be courageously proactive in addressing the risks of these two pending technologies.

Al Gore has made the phrase “existential risk” a red carpet, Oscar-moment of prestige. Benny Peiser, social anthropologist, has taken the phrase and added paradox to it by noting that “proliferation of democratic liberalism and free market economies around the world has dramatically curtailed the death toll associated with natural disasters and diseases. … Yet the very same technologies that re serving us to analyze, predict and prevent potential disasters have reached such a level of sophistication and potency that their misuse can transform vital survival tools into destructive forces, thus becoming existential risks in their own right.”

This is a big dilemma. We must work diligently to address risk, and a number of organizations and philosophers and theoreticians are doing just that. If we apply the “Minipawf Principle” (minimize the probability of awful outcomes), but no matter how carefully constructed the strategy or collection of scenarios, even if there is spectrum of differing estimates on how much we can minimize risks, there must be a potentially great achievement. The technologies must offer great achievement or not. If the achievement is not forecast to be truly great, then the probability for risk is not worth the effort.

Further, I’m not entirely sure they are addressing probable risks when considering the issue of which comes first—AGI or the desktop nanofactory. This in and of itself could offer a new set of scenarios and deliberation for transhumanists. In addition, while there are two suggested paradigm shifts on the horizon—super intelligence brining about a Singularity and/or nanofacturing bringing about worldwide abundance—transhumanists may not be so concerned with which one comes first. Of greater consequence is which one could potentially be more crucial, especially in the development and ethical pursuit of the other and prove to be a viable cure for poor sanitation, starvation, disease, pollution, and poverty.

“Take into account that great love and great achievements involve great risk."- Dali Lama

Notes:

Freitas, R. “What is a Nanofactory?” http://www.molecularassembler.com/Nanofactory/
SC07 program http://sc07.supercomp.org/?pg=keynote.html
Gershenfeld, N. (2005) FAB, New York: Basic Books.
Id. http://books.google.com/books?id=hd-B3-pC4UgC&printsec=frontcover&vq=%22fab%22+gershenfeld#PPA12,M1
http://www.agiri.org/forum/index.php?showtopic=88&mode=threaded
http://adaptiveai.com
Peiser, B. (2007) “Existential risk and democratic peace”, BBC News. http://news.bbc.co.uk/1/hi/sci/tech/7081804.stm

Link

Posted by mrinesi on 2008/01/25 • (0) Comments •

Executive Summary of the 2007 WTA Member Survey

Full report available here

Report on the 2007 Interests and Beliefs Survey of the Members of the World Transhumanist Association

Prepared by
James J. Hughes, Ph.D.
Secretary, World Transhumanist Association

January 2008

For more information please contact

James Hughes Ph.D.
Secretary
World Transhumanist Association
http://transhumanism.org
secretary@transhumanism.org
Box 128, Willington CT 06279 USA
(office) 860-297-2376

Executive Summary

This survey was fielded in December 2007 over the course of ten days. The survey was fielded to everyone we considered members (N=4642) whose email addresses still worked (N=3737). Of those 760 people responded, compared to 606 in 2003 and 586 in 2005. This was a lower response rate (20%) than the 2003 and 2005 surveys (26% and 36% respectively). A majority of respondents (52%) had joined in the last two years, and the response rate from more recent joiners was higher than from pre-2002 joiners. However the stability of the frequencies in this report suggest that there is not a large problem of comparability between the years, although the response biases are of course unknown. Voting members were much more likely to respond (69%) than basic members (18%).

Respondents represented US and non-US members, basic and full members, and our too-few non-male members, in a reasonably balanced way. The percent of non-US respondents rose in this sample was 57%, reflecting their actual proportion in our membership base. As in 2003, roughly 90% of the sample was male. The median age of the respondents in both 2003 and 2005 is roughly the same, about 30-33. Approximately one in five of our members have disabilities. Curiously there was no relationship between the age of the member and the likelihood of having a disability or chronic illness.

Comfort with “Transhumanist” Identity

The second question on the survey was about how comfortable the respondent felt about identifying as a transhumanist. Although all respondents had signed up as WTA members through the website membership form, some had done so in order to get access to the website and newsletter. For the subsequent analyses the 5% who said “I am not a transhumanist” were excluded. Also, compared to 2003, there was an increase in the percent of respondents who were full members and a decrease in the percent who did not consider themselves transhumanists.

Satisfaction with the WTA and Transhumanism

Satisfaction with the WTA remains very high. Fully 83% of the respondents say they are satisfied with the WTA overall, down slightly from the 90% satisfied in 2003. Satisfaction of US and non-US members is roughly equal.

Satisfaction with the Transvision conferences (for those who attended) was relatively high, while satisfaction with the “WTA Activism” remains the lowest. Of all respondents, 50% thought our activism was fair or poor, compared to only 39% who thought the WTA website was fair or poor.

Three quarters of transhumanists say they are likely to recommend that someone join the WTA.

One question related to satisfaction with whether respondents thought we were too utopian or too pragmatic. The 8% of respondents who felt we were too pragmatic, and the 19% of members who felt we were too utopian, were less satisfied than the three quarters of members who felt we had the right balance of utopianism and pragmatism.

As in 2003, “interest in transhumanism” was the principal reason noted for joining, followed by “intellectual stimulation.” Activism was only cited as a reason by 40% of members, and networking only by 20%.

Two thirds of respondents think our voting member dues are “about right” (71% last time and 68% this time). Members in the developing world were more likely to think full membership dues were too high (31% versus 14%). Only 13% of respondents say they would never pay full voting membership dues.

Conferences

Four in ten respondents were very likely to attend conferences in their own country, but only 6% were very likely to attend a conference in another country. This is generally true for Americans and non-Americans.

Attitudes

A part of this survey was a set of attitudes that respondents were asked to agree or disagree with. We used responses to these questions in 2005 to create a 10 question self-diagnostic for whether someone is a transhumanist:

Ten “Are you a Transhumanist?” Questions

Yeses

95% Do you believe that people have a right to use technology to extend their mental and physical (including reproductive) capacities and to improve their control over their own lives?

95% [Noes] Do you think human genetic engineering is wrong because it is “playing God”?

94% Do you think that by being generally open and embracing of new technology we have a better chance of turning it to our advantage than if we try to ban or prohibit it?

93% Do you expect human progress to result from human accomplishment rather than divine intervention, grace, or redemption?

93% Do you think it would be a good thing if people could become many times more intelligent than they currently are?

87% Do you think it would be a good thing if people could live (in good health) for hundreds of years or longer?*

83% Do you believe women should have the right to terminate their pregnancies?

82% Does your ethical code advocate the well-being of all sentient beings, whether in artificial intellects, humans, posthumans, or non- human animals?

80% Would you consider having your mind uploaded to computers if it was the only way you could continue as a conscious person?

77% Should parents be able to have children through cloning once the technology is safe?

* “In good health” was added in 2007

There was little change on the consensus around these issues.

If we use agreement with more than half of these statements as a self-diagnostic for whether someone is probably a transhumanist, this would include 98% of all the respondents to this survey who were “very comfortable” calling themselves transhumanists.

Since a change in the anti-aging question to add “in good health” appeared to garner an additional 7% of affirmation for life extension it s also interesting that we added a question about what to call our advocacy for anti-aging medicine. A plurality voted for “life extension.”

Politics and Religion

Asking about political self-identity, there is a substantial trend toward increasing left-wing orientation, from 36% of respondents in 2003 to 47% in 2007. The category “technoprogressive” was offered for the first time this year, and garnered 16% of the respondents. The increase in left-wing orientations was accompanied by slight declines in the libertarian, conservative, apolitical and other categories.

In regards religious views, the dominant secularism of the WTA membership remains unchanged at almost two thirds of all members (atheist, agnostic, secular humanist or some other secular philosophy). This year we asked about “other” religious or non-religious views and were able to reclassify many of the formerly other or nones to existing or new religious categories. For instance 1% of respondents listed “pantheist” or “scientific pantheist” as either a religious or secular philosophy.

We also asked about whether transhumanism was compatible with religion. Our members are all over the map on this question, whether secular or religious. The majority of the religious or spiritual believed transhumanism was compatible with religion, although 8% believed it was incompatible with “religion” (although not presumably with their beliefs). The majority of the seculars believed transhumanism could be compatible with or synthesized with at least some form of religion, although a third believed transhumanism was incompatible with religion.

Other Organizational Memberships

There have been notable increases in the proportion of respondents who belong to political parties (one in five) and the Transhumanist Student Network (one in ten). More than four in ten belong to Facebook.

Posted by secretary on 2008/01/15 • (0) Comments •

2008 WTA Board Elections

Five WTA Board members’ terms expire this month, and eight candidates are standing for election to replace them. WTA Board members set policy goals and oversee their implementation, contributing with their experience and expertise to the WTA’s work. The term of service for these seats is two years, which for these five open positions means Jan 20, 2008 - Jan 19, 2010.

Voting in this election is open to all dues-paying, voting ("supporting" or “sustaining") members of the association in good standing as of 7pm EST/midnight GMT of Saturday January 5th, 2008.

Voting will take place from Monday January 7th, 2008 to 7pm EST/midnight GMT of Sunday January 13th, 2008.

If you are a voting member and do not receive a link to the balloting on Monday please contact the Assistant Director.

Posted by secretary on 2008/01/05 • (0) Comments •

Candidates for the 2008-2010 WTA Board of Directors seats

Michael Anissimov
Nick Bostrom
Tyler Emerson
Ben Goertzel
James J. Hughes
Bruce Klein
Eugen Leitl
Jani Moliis
Guido Núñez-Mujica

Michael Anissimov

I’m a science writer and transhumanist activist living in the San Francisco Bay Area. I write a blog on futurist issues, Accelerating Future. I co-founded the Immortality Institute and the SF Bay Area chapter of the WTA, BA-Trans. I’m a part of the Lifeboat Foundation, where I look into ways to prevent human extinction risks. I’ve given talks in San Francisco, Los Angeles, Las Vegas, and at Yale University.

My involvement with organized transhumanism goes back to 2001. I know hundreds of transhumanists on a first-name basis, and if I don’t know you yet, I’d be pleased to meet or chat.

Located in the Bay Area, I am ideally positioned to meet face-to-face with the WTA’s new Executive Director, James Clement, attend frequent local H+ oriented events, and communicate with the media, as I already do regularly. I am free to meet with any WTA members living or visiting the area, a crossroads for many. I am very well-connected to transhumanists both locally and globally and hope to get even better connected.

The WTA is all about the local chapters. We need to deemphasize mailing list debate and emphasize getting on the front page in our respective cities. By making ourselves visible, talking to reporters, scientists, futurists, tech entrepreneurs, and others, we can continue to push transhumanist discussions to the forefront of futurism in general.

Transhumanists deserve an organization that reflects the breathtaking wonder of our vision. By working together, we can continue to grow the WTA until it becomes firmly established and widely respected.

As far as personal interests, a pressing concern of mine lately is perfecting deep-fried tofu.

Nick Bostrom

My involvement with the transhumanist movement now goes back more than ten years. We have come a long way in this time, both internally in terms of development of ideas and organization, and externally in terms of the public becoming more aware of transhumanist topics and views. These developments should accelerate over the coming years. In its next stage, I would like to see the WTA mature into a well-run global grassroots advocacy organization that is effective in giving responsible forms of transhumanism a public voice. To accomplish this, we must achieve two objectives. First, we need to demonstrate that we are capable of mature, well-considered, socially-responsible judgment---by developing and articulating a transhumanist outlook that is relevant, trustworthy, and attractive to much broader constituencies than our current core support groups. Second, we must build our organizational capacity by fundraising to enable us to hire some staff. These objectives are mutually supporting.

Some personal background… I’m one of the founders of the WTA (together with David Pearce, in 1998). I’ve been the Chair of the organization since 2002, and its general-purpose “coordinator” before that. For a time I served as the editor-in-chief of the Journal of Evolution and Technology. I led the collaborative project that produced the original Transhumanist FAQ and the revised version published in 2003, and I coordinated the writing of the Transhumanist Declaration. I’ve written extensively on wide variety of transhumanist matters, for both academic and lay audiences. Preprints of many of my papers can be found on my website, http://www.nickbostrom.com .

Some more background… I am the director of the Future of Humanity Institute at Oxford University. I previously taught in the Faculty of Philosophy and in the Institute for Social and Policy Studies at Yale University. My research covers the foundations of probability theory, philosophy of science, global catastrophic risks, and the ethical, practical, strategic issues related to human transformation and emerging technologies such as artificial intelligence and nanotechnology. I’ve published some 130 papers and articles, including research papers in Nature, Mind, Journal of Philosophy, Ethics, Bioethics, Journal of Medical Ethics, Astrophysics & Space Science, along with one monograph, Anthropic Bias (Routledge, New York, 2002), and two edited volumes with Oxford University Press (forthcoming, 2008), one on human enhancement ethics, the other on global catastrophic risks. My writings have been translated into 16 languages. I’ve done more than 260 interviews with television, radio, and print media, including BBC, CNN, NBC, ABC, PBS, CBC, Discovery Channel, Financial Times, New York Times, Washington Times, The New Yorker, Der Spiegel, The Sunday Times, The Guardian, Nature, New Scientist, and Forbes. I have also been invited to advise various governmental agencies in the UK, Europe, and the USA.

Tyler Emerson

Background: Singularity Institute Executive Director and Singularity Summit Curator. Entrepreneurial mindset. I get shit done. If I fall short, it’s not for lack of effort. Workaholic, so I can make time for WTA and Methuselah Foundation (advisor). I bring people together and work hard to move the dial forward. I can’t stand internal politics and nonsense. Demanding of myself and others. Collaborative and encouraging, but straightforward. Not afraid to accept or dole out honest feedback. Open to having my views changed, but will push for views that I hold strongly.

Recent work: Co-created Singularity Summit in 2006 with Kurzweil and major underwriting from Thiel. Co-organized second summit in 2007 with Bruce Klein: 18 speakers, 40 press, nearly 1,000 people. Raised $500K through 2007 Singularity Challenge. Conceived Singularity Institute Research Grants (still securing trial-phase underwriting).

WTA: Met Clement two months ago; liked what I heard. Kept in touch. Learned in mid-November about LEF’s $12.5K matching grant. Suggested finding funds to double matching fund pool, giving up to $50K in starting cash for ‘08. Said I would help make this happen. Conceived matching grant webpage; worked with Clement and skilled designer to implement. Brought together pieces for t-shirt (thanks E.W. Scott and Simone Syed) and student outreach trial-run (thanks Todd Huffman).

Ben Goertzel

I’ve been an avid transhumanist for as long as I can remember.

General information about my human life can be found at my website, goertzel.org

James J. Hughes

Background: I’m a married forty six year-old father of two children. I have a doctorate in Sociology from the University of Chicago, and my focus has been bioethics, medical sociology, health policy and organizational sociology. I teach in the Public Policy Program at Trinity College in Hartford Connecticut USA, where I also work as an administrator.

For the last five years I have served as Secretary of the WTA Board, managing membership, chapter communications and discussion lists. I served as the WTA’s first Executive Director from 2004-2006. In 2004 I founded and serve as Executive Director of the Institute for Ethics and Emerging Technologies. I am editor of the Journal of Evolution and Technology. I produce the weekly syndicated public affairs talk show Changesurfer Radio and am author of Citizen Cyborg (2004), an argument for democratic transhumanism, and am working on a second book, Cyborg Buddha, on the use of neurotechnologies to enhance virtues. I’ve published many scholarly articles, and appear often in the press - print, radio and television - promoting transhumanist ideas.

Vision: I believe the WTA will play a pivotal role in the biopolitical conflicts to come, and can draw together a broad, diverse and inclusive transhumanist movement. We can be a forum for vigorous, yet civil, debate of transhumanist ideas and their relationship to practical policy issues of our day, and work for universal access to safe human enhancement technologies.

My WTA agenda for the coming two years includes:

work with our new Executive Director James Clement to raise funds, create a cutting-edge, interactive website, and publish our new on-line magazine
strengthen our global network of chapters, affiliates and contacts, especially our Transhumanist Student Network, and develop local activist projects that they can undertake
build another successful Transvision conference in the summer of 2008 (presumably in San Francisco)
increase transhumanist visibility and respectability in the media, bioethics, cultural, and political milieus.

Bruce Klein

I love transhumanists - one of the most rational and caring groups of people living on this fragile blue planet - so relish the opportunity to work more closely with the World Transhumanist Association. As background, I’ve helped tangibly guide projects, events and and/or outreach efforts within the following futurist related organizations:

* Alcor Life Extension Foundation - a premier cryonics organizations (www.alcor.org)
* AGI Research Institute (co-founder) - fostering the creation of powerful and ethically positive AI (www.agiri.org)
* Immortality Institute (co-founder) - an active online social network for life extensionists (www.imminst.org)
* Lifeboat Foundation - safeguarding humanity from existential threats (www.lifeboat.com)
* Methuselah Foundation - a premier effort to eradicate aging in humans (www.mfoundation.org)
* Singularity Institute - helping to guide the accelerating progression toward powerful AI (www.singinst.org)
* Terasem Movement - helping everyone to extend personal cyberconsciousness (www.terasemfoundation.org)

(Note: the descriptions above are my own and should not be interpreted as an official statement from the organization. For that, please visit the respective organization’s website, where you’ll find a wealth of valuable, humanity-saving information, along with more precise definitions of missions, etc.)

My goal for WTA during my potential term on the Board is to advance existing efforts to enhance the organization’s public profile, aiming to attract a larger supporting membership base. I also look forward to helping with events and projects as they arise and as time permits, for I do have a “day-job” working as President of Novamente LLC, which I believe has a great chance to become the primary company to create powerful AI capable of accelerating humanity toward a positive Singularity - but that’s a whole other story!

My blog and biography can be found here (www.novamente.net/bruce), and relevant to WTA’s goals, I had a large part in the creation of the following two educational works (both freely available online):

* Exploring Life Extension - (www.imminst.org/film)
* The Scientific Conquest of Death - (www.imminst.org/SCOD.pdf)

It’s worth mentioning that I live in San Francisco, near James Clement, where together with Tyler Emerson and others, we’ve recently organized a Non-profit Futurist League (NFL for short) which has started to meet periodically. We’re finding opportunity and synergy, as meeting in physical form has the advantage of higher bandwidth information flow.

It’s also worth noting that in 2005, I served a few months on the WTA board, but then resigned because I felt leadership was broken. However, now I’m filled with optimism after seeing the addition of James Clement as Executive Director, and new support from Board members such as PJ Manney and Anne Corwin - two brilliant women!

Thanks warmly for your consideration. Forever, Bruce Klein

Eugen Leitl

I’m a naturally born transhumanist, 41, XY-karyotyped, married, one boy. Physical location nowadays around 48.07100, 11.36820 (WGS84), virtual mostly in Extropia Core (Second Life). Online persona at times considered caustic, but in general helpful.

My educational and professional background is in hard sciences and technology like chemistry (synthetic-, computational-, polymer-, bio-), some cryobiology, lately network and IT systems security. Apart from my professional career in cheminformatics, I moonlight as an enterpreneur in my copious free time.

As a typical transhumanist, early and current interests include—in no particular order—cypherpunks and privacy, virtual worlds, nanotechnology, cryonics, computational neuroscience and animal modeling, AI and artificial life in general. Newer activities include participating in the bootstrap of a local cryonics organization, transhumanist community-building and outreach in the current instance of the metaverse, political activism against EU-wide data retention legislation and loss of personal privacy in general.

I see my role in attempting to reverse some of the transhumanist community fragmentation we’ve seen recently. I would like to see the WTA become a unifying force across all political quadrants and all flavours of transhumanism. We are so few we can’t afford not to focus on our common goals instead on our differences.

I promise to be there in the political process, early and often, representing your interests.

Jani Moliis

Guido Núñez-Mujica

Overcoming human limitations is the very essence of Transhumanism, its most basic premise. It is the quest for liberation from our biological constraints, the breaking of the evolutionary chains that still tie us to the primordial mud, that some contend we ought to return.

However, that escape from our biological fate is not something we are going to achieve automatically or easily. It is not a path without risks, nor will it be a transition that all of our fellow humans will gladly accept. It won’t be a monolithic program suitable for all tastes; not only due to our genetic individuality or the sheer multitude of choices soon to be available to us but also because our personal tastes, even more individual than our genomes, and much more plastic.

Morphological freedom is a central conviction of H+, a privilege that arises from our diversity and from the fact that we all do not think alike in many respects. Yes, we may agree on many things, from the variety of aesthetic patterns in which we can find beauty, to the revelation that there is no single and “correct” path to enlightenment and happiness.

We want to embrace and expand this freedom, we want to explore as much of this mindscape as possible, and we want to construct entirely new realms with our augmented minds – perhaps even merging with non-human (but sentient) intelligences and discovering some new truths about ourselves in the synthesis.

On the other hand, the desire for morphological freedom arises from different viewpoints and from a diversity of upbringings and backgrounds. Despite the fact that we are the World Transhumanist Association, our current ethnic and cultural diversity is not that broad.

Widespread enhancement of the human condition of billions of people could be possible with the technology we have today, but is not practical because of challenging economic and political realities. That said, we should do our best to bring about change for these billions of people by working on increasing diversification and understanding alternative viewpoints to get a broader picture.

This is not a call to cultural relativism; as heirs to Humanism and the Enlightenment, the respect of basic rights, freedom of inquiry and the pursuit of knowledge is not something that we should negotiate. The struggle to achieve equality for all sentient beings has to be one our key goals. In the future, when we will work side-by-side with other advanced intelligences, we will be witness to a partnership that strips the universe of its hidden secrets.

How can new technologies bring welfare to all neglected peoples? How can we leapfrog entire stages of development? Can we make feasible today what was not realistic last year?

These are not easy questions and we cannot solve them alone. To answer them in a satisfactory way, however, we must get answers from those people who are directly affected by these situations—and not only do what we think they want us to do.

This approach is both humane, necessary, and just; developed countries, after all, are in the minority. We, the people living in countries where basic needs are still unmet, represent the majority of the world. Any vision of the future which does not acknowledge this is certainly naïve or biased, and as technology accelerates and disseminates the developing world is going to play an increasingly interesting and pivotal role.

I have been a H+ for a long time and my first involvement with organized Transhumanists was with TransVision 2005 in Caracas, an international conference that I helped to organize. I am an undergraduate student of Biology and Computational Physics, and soon to be Guest Professor in Bioinformatics at Los Andes University, Mérida, where I am currently based.

I have been writing about science and technology since 2000 and have been the recipient of several awards, including the WTA’s Haldane Award in 2006 for my paper, “The Ethics of Enhancing Animals.” I have also worked as a consultant for the Millennium Project, implementing their State of the Future Index. Currently I am finishing my thesis on mathematical modelling of the parasite that causes Chagas’ disease, attempting to create a biotechnology startup and a community for OS drug and diagnostic development for Chagas disease here in Venezuela.

What can I offer to the WTA and its members? I am committed to adding more diversity to the association, committed to spreading the meme among the people that surround and engage me, and committed to analyzing the future from non-traditional perspectives.

Finally, I want to show to our critics that H+ is not an ideology of wealthy Caucasian people as it has oftentimes been argued. Transhumanism is a powerful world-changing idea, and Fukuyama was right, it is the world’s most dangerous idea—but only to those who exploit today’s awful situation. Today, thanks to new technologies, many of us who in previous generations would have been kept silent are now able to express ourselves and perhaps even change things.

I am thankful for this opportunity and determined to make the best of it.

Posted by mrinesi on 2008/01/03 • (0) Comments •

H+ New Year Party at Moscow

On December 31, 2007 Russian transhumanists celebrated the New Year 2008 with an H+ party. As far as we know, this was the first official transhumanist New Year party in the world.

17 people attended, including officials of the Russian Transhumanists Movement, a director of cryonics company, a mathematician, a director of medical centers, emergency medical personnel, a TV star, a lift engineer, a founders of abstinence society, several full-time transhumanists, a specialist in drug design, a specialist in mind uploading, web designers, politicians, programmers, some communists and a postmodernist (we needed someone to pick on).

Photos from the H+ New Year party

We took homeopatic doses of TV, including a completely forgettable and content-free speech by Mr. Putin, and small (albeit not homeopatic) doses of alcohol, though nobody got drunk and plenty of people didn’t drink much. Some people took Alertec (modafinil) instead and laughed at a latent biocon who didn’t. Overall, attending transhumanists were intentionally militant towards the bioconservative and religious forces outside the H+ circle, showing that calculated uses of our animal instincts can be productive.

H+ propaganda stickers

We launched some fireworks, walked around the block (swords drawn), placed some transhumanist stickers on walls, poles and windows around and returned back. But mostly it was an intellectual event with the emphasis on discussion and thinking. We talked about current enhancement technologies, the future and everything transhumanists discuss when they get together, watched some transhumanist YouTube playlists and previewed an unreleased transhumanist documentary.

It was a great New Year party and we will certainly do it again (bigger and better) next time!

Photos from the event are available at http://picasaweb.google.com/Danila.medvedev/2008.

Posted by Danila Medvedev on 2008/01/02 • (0) Comments •

Lifenaut.com

Lifenaut.com is a web-based storage space for organizing and preserving critical information about one’s unique and essential characteristics. The purpose in creating this ex-vivo consciousness storage is to preserve one’s individual consciousness so that it remains viable for possible uploading with consciousness software into a cellular regenerated or bionanotechnological body by future medicine and technology.

Link

Posted by mrinesi on 2007/12/29 •

Entrevista a Bostrom y Pearce en Cronopis

Dave y Nick son los cofundadores de la Asociación Transhumanista Mundial, una organización sin fines lucrativos para la mejora de las capacidades humanas con alta tecnología.

ANDRÉS LOMEÑA: El transhumanismo propone el uso de nuevas tecnologías para mejorar las habilidades físicas y mentales de los seres humanos, descartando algunos aspectos como la estupidez o el sufrimiento. Habéis sido descritos como tecnoutópicos por críticos que escriben sobre las exageraciones del futuro. En mi opinión, hay algo bastante peor que el optimismo: el tecnopesimismo radical, encabezado por Paul Virilio, el fallecido Baudrillard y otros pensadores. ¿Por qué hay una fuerte tensión entre los puntos de vista optimista y pesimista?

NICK BOSTROM: En realidad no puedo compartir que ninguna instancia de mi personalidad sea denominada “tecnoutópica”, aunque ciertamente es un término que ha sido aplicado al transhumanismo por algunos críticos. De hecho, hay algo de justicia en su crítica. El transhumanismo es un movimiento muy diverso, y algunos individuos que pueden llamarse a sí mismos transhumanistas pueden ser llamados, con acierto, “tecnoutópicos” en el sentido de “aceptación acrítica de la visión de que las tecnologías inevitablemente resolverán todos los grandes problemas”.

No sé si el tecnopesimismo es peor o mejor que el tecnoutopismo. Me parece que deberíamos intentar superar los sesgos en ambas direcciones (malentendidos que llevan a resultados positivos y malentendidos que llevan a resultados negativos) y asignar posibilidades basadas en la evidencia y el juicio honesto más que en la base de la ideología o el prejuicio temperamental.

DAVID PEARCE: ¿Es nuestra calidad de vida en sociedades avanzadas mejor que los ancestros de cazadores-recolectores de la Sabana africana? La respuesta parece obvia: sí. Los tecnopesimistas podrían replicar esta evidencia sugieriendo que el promedio de los más felices es pequeño. Y luego pasan a extrapolarlo. Bien, tal extrapolación es prematura. Estamos en vísperas de una transformación de la naturaleza humana en sí misma. En teoría, podemos recalibrar la rutina del hedonismo y llegar a ser más felices (relegando el pesimismo a la historia). El tecnopesimismo puede ser útil cuando estimula el pensamiento crítico de consecuencias no anticipadas de las nuevas tecnologías, planificando escenarios mal previstos y analizando mejor la relación entre riesgo/recompensa. Pero si los humanos fueramos todos realistas depresivos, entonces todavía estaríamos viviendo en cuevas. Los transhumanistas creen que podemos superar nuestras limitaciones físicas, intelectuales, emocionales (¿y morales?) como seres humanos mediante el uso resposnable de la tecnología.

Vale la pena decir que yo soy un pesimista por temperamento. Pero creo que (previsiblemente) la tecnología informática y la biotecnología nos traerán miles de millones de años de seres humanos invencibles con más fortuna que ninguna otra cosa realizable hoy.

A.L. : Wikipedia sistematiza todos los miedos y reticencias hacia el movimiento transhumanista: inviabilidad, el argumento de jugar a ser Dios, el argumento de la fuente de la juventud, de un nuevo “mundo feliz”, de Frankestein o de Terminator (basado en el libro “La hora final” de Martin Rees). ¿Cuáles de esos temas son comprensibles y cuáles no? Una crítica común suele ser la visión finalista del transhumanismo (como ocurre con el marxismo o el cristianismo, por ejemplo). En resumen, ¿cómo rebatís esos punto de vista distópicos?

N.B. : Bajo las bases del “caso por caso”, también intentando identificar los sesgos que pudieran afectar a nuestro juicio a través de un amplio rango de casos. El miedo no es algo necesariamente malo siempre que esté dirigido a algo que es realmente peligroso, y que resulta un intento constructivo de hacer algo sensato para reducir el peligro. Por ejemplo, tiene sentido estar preocupado por la enfermedad pandémica, algo que ocurre junto con la posibilidad de grandes errores en bioingeniería. Pero sentir miedo teniendo la opción de retrasar la enfermedad y la
senilidad a través de algunas terapias de rejuvenecimiento efectivas es algo perverso. De todas maneras, no creo que haya muchas personas que en realidad teman eso, aunque algunos puedan expresar oposición por razones ideológicas.

Para ilustrar cómo uno puede intentar localizar y borrar sus prejuicios sobre temas de mejora, echa un vistazo sobre los sesgos del Status Quo: http://www.nickbostrom.com/ethics/statusquo.pdf

D.P. :</